تبلیغات
لوگوی سه گوش
مجنون لیلی - برای مردن یک عمر زندگی کردم....
شمع اگر سوخت و به پروانه وفادار نبود من برآنم که بسوزم به کنارت ، ای عشق
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

نظرسنجی

آمار وبلاگ


*
*
*
*
*
*
*

 

حالمان بد نیست غم کم می خوریم     کم که نه،هرروز کم کم می خوریم

آب می خواهم سرابم میدهند                 عشق می ورزم عذابم می دهند

من نمی دانم کجا رفتم به خواب                از چه بیدارم نکردی آفتاب؟

خنجری بر قلب بیمارم زدند                     بیگناهی بودمو دارم زدند

بعد از این با بی کسی خو می کنم           هر چه در دل داشتم رو می کنم

درد می بالد چو بدتر می کنم                  طالعم شوم است باور می کنم

خنجری نامرد بر قلبم نشست                نیستم از مردم خنجر به دست

                         بت پرستم،بت پرستم ،بت پرست

بغض غم بر درب سلولم نزن               من خودم خوش باورم گولم نزن

من نمی گویم که خاموشم نکن                   من نمی گویم فراموشم نکن

من نمی گویم که با من یار باش             من نمی گویم مرا غم خوار باش

من نمی گویم که غم دیگر بس است             گفتم اما هیچ نشنیدم بس است

گر نرفتم هر دو پایم خسته بود               تیشه گر افتاد،دستم بسته بود

کوه کندن گر نباشد پیشه ام                    بویی از فرهاد دارد تیشه ام

هیچ کس دست ما را باز کرد؟نه                  فکرقلب تنگ مارا کرد؟نه

                         هیچ کس از حال ما پرسید؟نه      

هیچ کس اشکی برای من نریخت            هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزیست حال من دیدنیست                حا من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم                      گاه بر حافظ تفعل می زنم

حافظ دیوان فالم را گرفت                    یک غزل آمد که حالم را گرفت

ما زیاران چشم یاری داشتیم                 خود غلط بود آنچه می پنداشتیم

 ............................................................................

قدری صبور باش که این نیز بگـذرد     این روزهای زرد و غم انگیز بگذرد

آری بهار پشت زمین لانه کرده است    چیزی نمانده که پاییز بگــــــــذرد

گفتم که کنار مردم نامرد زندگــــی    گفتی صبور باش که این نیز بگــذرد

                                                                                   مهران/زمستان 89

 

خوشبختی نامه ای نیست که یک روز

نامه رسان زنگ خانه ات را بزند و آن

 را به دستهای منتظرت بسپارد ،خوشبختی

 ساختن عروسک کوچکی است از یک تکه

 خمیر شکل پذیر؛به همین سادگی،به خدا به همین سادگی .

اما یادت باشد که جنس آن باید از ایمان و عشق باشد نه چیز دیگر...

          



نوشته شده توسط :مهران
دوشنبه 18 بهمن 1389-08:13 بعد از ظهر











mouse code|mouse code

كد ماوس